Als een zeilboot in de wind

Geplaatst door

Bijna elke week, gemiddeld zo’n 3x per maand, sta ik ergens in Nederland op de kansel. Eén van mijn (bij)banen is namelijk lekenpredikant. Dit betekent dat ik als een soort inval- of gastpredikant door het land reis, prekend in kerken waar de eigen predikant niet aanwezig is, of maar voor een bepaald aantal dagen is aangesteld. Vorige maand gaf ik met een aantal quotes een weergave van mijn overdenking over de Ongelovige Thomas. Deze keer een greep uit mijn dienst over de heilige geest.

De heilige geest, dat is zo’n onderdeel van het geloof waar ik lange tijd moeite mee heb gehad. Het leek iets ongrijpbaars, iets vluchtigs. Het woord ‘Geest’ associeer ik ook eerder met horrorverhalen dan met de bijbel.

Wie herkent dit? Het woord heilige geest doet voor mij vrij weinig. Zelfs toen ik voor mijn belijdenis probeerde iets zinnigs te zeggen over het thema heilige geest, kwam ik niet veel verder dan dat de Heilige Geest als inspiratie werkt. In mijn overdenking was de vraag: wat betekent de heilige geest voor mij, dan ook het startpunt.

Op de pagina van het cultureel woordenboek staat: (Heilige) geest is een vrij Nederlandse vertaling van het Hebreeuwse woord “roeach’. Wat ook wel vertaald kan worden als ‘adem’. Het gaat dan in dit geval om Gods adem.

Dit geeft voor mij heel wat rust. Gods adem, klinkt heel wat toegankelijker dan ‘Heilige Geest’. Interessant is ook dat iedereen al eens de adem van God over zich heen heeft gekregen, op het moment dat hij de mens de levensadem in blies (zie Gen. 2). We kunnen in anderen dan ook altijd naar dit stukje God zoeken, zelfs als we het niet direct zien. En ook in onszelf mogen we dit stukje God zoeken en vinden, voor moed en vertrouwen om een verandering in de wereld te brengen. Volgens Galaten 5:12-17 moeten we ons hiervoor in ons leven volledig laten leiden door de Geest.

Ik vergelijk dit wel eens met het beeld van een zeilboot zonder motor. Waar wij graag de regie over ons leven hebben, door met een motor altijd direct veilig de haven in te varen; is een leven waarin we ons laten leiden door de heilige geest als een zeilboot in de wind: je laat je leiden op de wind van Gods adem. Wie weet leidt deze adem je wel langs een veel veiligere of belangrijkere route.

Dit is natuurlijk een super lastige opdracht, het klinkt heel passief om jezelf maar te laten leiden. Maar om even in het beeld van de zeilboot te blijven: net als wanneer je gaat zeilen, moet je wel eerst de zeilen hijsen en in de wind zetten. Je moet wel in de gaten houden hoe je langs de geulen en obstakels vaart. Dit is iets wat je ook in het dagelijks leven moet blijven doen, zelfs met Gods adem als wind in de rug.

De heilige geest, de adem van God, is echter niet alleen een zacht steuntje in de rug, maar ook een soort scheppende kracht, een windvlaag die mensen in beweging zet. Een rukwind die soms alles anders maakt.

De heilige geest, de adem van God, is niet altijd kalm als een zacht briesje. Soms kan alles in je leven ineens op z’n kop staan, wordt het allemaal anders. Het lijkt dan alsof je volledig stuurloos op het water dobbert. Zijn we dan inderdaad als een losgeslagen bootje op het water? Welnee. Ook dan is God bij ons. Je laten leiden door Gods adem betekent dat je soms een kant wordt opgeduwd die je niet had verwacht, wat chaos en onzekerheid tot gevolg heeft. Maar wie weet..

Komt jouw zeilboot wel aan op een prachtig onbekend land, waar je allerlei mooie dingen vindt, of op een land waar jouw talent, jouw hulp juist gewenst is.. of op een onontgonnen land, waar je iets nieuws op kan bouwen. Met de adem van God als wind in de rug, is alles mogelijk.

Amen.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *