De angst voor het onbekende

Geplaatst door

Vorige week schreef ik al dat ik op mijn blog wat meer persoonlijke artikelen wil plaatsen, om zo naast informatie ook inspiratie of wellicht herkenning te bieden voor mensen. De (christelijke) bloghop van deze maand biedt een mooie eerste kans om dit ook daadwerkelijk te gaan doen.  Want: Margé stelde in haar thema-artikel  de vraag: “wanneer heb jij voor het laatst iets nieuws gedaan?”

Wanneer heb ik voor het laatst iets nieuws gedaan
Het afgelopen jaar zijn mijn man en ik verhuisd, van ons studentenstadje Groningen naar Deventer. Van een studentenleven naar een burger bestaan, met weekboodschappen, een 40-urige werkweek, een normale woonwijk in plaats van studentenhuizen en meer verantwoordelijkheden. Verhuizen gaat gepaard met een heleboel nieuwe dingen. En hoewel de verhuizing helemaal prima is gegaan, vind ik het wennen in een nieuwe stad toch wel erg lastig. Lastiger dan ik had gedacht. Want, hoe maak je vrienden in een stad waar je niemand kent? Waar je niet werkt? Als je even geen zin hebt in een vaste teamsport? Als je stiekem heel verlegen bent?

Onbevangenheid
Veel mensen weten dit niet van mij, maar ik ben een tijd echt dodelijk verlegen geweest. Vanaf het moment dat ik een beetje in de puberteit kwam veranderde een deel van mijn onbevangenheid, in verlegenheid. En dat is zo jammer! Want kinderen, juist in hun onbevangenheid, zullen allerlei nieuwe dingen proberen! Wanneer je je echter laat remmen door angst voor het onbekende, angst voor afwijzing, dan zul je veel minder snel op iets afstappen om te kijken wat er gebeurt. Om uit te vinden of iets bij jou past, of je daar een bijdrage zou kunnen leveren.

Hoewel ik ondertussen allang de puberteit voorbij ben, vind ik het nog steeds eng om in nieuwe groepen terecht te komen. Om een zaal of kamer binnen te lopen waar ik niemand ken, waar ik niet weet welke (gedrags)regels er gelden, wat er precies zal gebeuren – controlfreak much haha -. Maar toch wil ik niet dat ik me daardoor laat tegenhouden. Omdat ik weet dat ik na de initiële onhandigheid, echt wel een gesprek kan voeren, iets bij kan dragen, al zal ik nooit miss popular of de meest handige in gesprekken worden.

Volle kracht vooruit
Ik heb in de afgelopen jaren ook wel geleerd dat juist iets doen waar je in eerste instantie bang voor bent, heel veel kan opleveren. Een mate van trots op jezelf, maar ook nieuwe vrienden, nieuwe ervaringen, heel veel moois. Vond ik het eng om naar Indonesië te gaan, om daar met allemaal mensen te vergaderen? Zeker! Maar het was fantastisch. Vond ik het spannend om naar Deventer te verhuizen en het bekende in Groningen achter me te laten? Absoluut! Maar het woont hier wel mooi, we hebben al een aantal mensen leren kennen, en zo langzamerhand wordt Deventer echt onze stad.

Dus soms moet je gewoon even met volle kracht vooruit, zonder omkijken, zonder angst. Je even over jezelf heenzetten, zoals dat heet. Kijken wat er gebeurt. En.. zo werd mij vroeger ook wel gevraagd: wat is nou het ergste wat er kan gebeuren? Een ongemakkelijk moment? Je even een avondje niet op je plek voelen? Als dat het enige nadeel is, terwijl er ook zoveel moois zou kunnen gebeuren? Dan is het hoog tijd om voor het eerst weer iets nieuws te proberen.

Wanneer heb jij voor het laatst iets nieuws gedaan? En wat was dat?

3 reacties

  1. Dapper hoor, zo’n persoonlijk verhaal 🙂 Weer iets nieuws wat je hebt geprobeerd als ik het goed begrijp. Ik vind het mooi om te lezen. Herkenbaar ook wel.
    Ik rol voor het oog best makkelijk door nieuwe ongemakkelijk situaties heen, maar in werkelijkheid put het me totaal uit en moet ik er lang van bijkomen. Doe mij maar een boek en een plekje op mn eigen bank thuis.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *