Nothing is lost on the breath of God

Geplaatst door

Goedemorgen allemaal, zoals al gezegd in mijn blog van afgelopen vrijdag, gaat deze muziek op maandag over een lied dat we zongen tijdens het wereldcongres. Het lied Nothing is Lost on the Breath of God. Het is een lied dat tijdens het congres niet alleen op mij, maar ook op een groot aantal anderen veel indruk heeft gemaakt. Daarom wil ik vandaag het verhaal achter dit lied met jullie delen, de prachtige songtekst, en krijgen jullie natuurlijk ook een linkje naar een uitvoering van het nummer.

Tijdens het wereldcongres werd er veel, heel veel gezongen. Elke ochtend kon men al voor het begin van de dagopening in de grote zaal gaan zitten om de liederen voor de dag te oefenen, en elke ochtend en avond tijdens de diensten werden de speeches afgewisseld met liederen. We hadden dan ook bij het inschrijven allemaal een eigen liedboek gekregen, speciaal voor het congres. Hierin staan liederen van over de hele wereld, speciaal  verzameld voor het congres. En elke dag zongen we liederen van een bepaald continent.

Het lied nothing is lost is geschreven door Colin Gibson en viel dan ook onder het continent Noord-Amerika. Het mooie was dat de liedschrijver ook op het congres aanwezig was en ons vertelde over het ontstaan van het lied. Dit nummer schreef hij, zo vertelde hij ons, voor zijn secretaresse die haar zoon van 19 jaar had verloren aan cystic fybrosis. Hij schreef het lied om haar te troosten, te bemoedigen, als een arm om de schouder. Dit is natuurlijk een heel ontroerend verhaal, en toen we daarna het lied zongen konden veel mensen hun emoties ook niet verbergen.

Hoewel dit lied een heel mooie harmonieuze en vloeiende melodie heeft, ben ik vooral fan van de songtekst:

Nothing is lost on the breath of God,
nothing is lost forever,
God’s breath is love,
and that love will remain,
holding the world forever.
No feather too light,
no hair too fine,
no flower too brief in its glory,
no drop in the ocean,
no dust in the air,
but is counted and told in God’s story.

Nothing is lost to the eyes of God,
nothing is lost forever,
God sees with love,
and that love will remain,
holding the world forever.
No journey too far,
no distance too great,
no valley of darkness too blinding;
no creature too humble,
no child too small for God to be seeking and finding.

Nothing is lost to the heart of God,
nothing is lost for ever;
God’s heart is love,
and that love will remain,
holding the world forever.
No impulse of love,
no office of care,
no moment of life in its fullness;
no beginning too late,
no ending too soon,
but is gathered and known in its goodness.

Het lied, met de mooi poëtische zinnen staat voor mij voor het beeld van God waarmee ik het beste uit de voeten kan. Het beeld van een God die liefdevol is, die iedereen in zijn bescherming opneemt, ongeacht iemands ras, leeftijd, sekse of achtergrond.

Daarnaast komt ook uit dit lied naar voren hoe alles in het leven zijn tijd kent (vergelijk met prediker). Geen begin te laat en geen einde te vroeg: alles wat in dit leven gebeurt heeft zijn plaats en tijd bij God.

Het is een lied, dat voor mij rust biedt, vertrouwen en hoop. Daarnaast is het ook een lied dat vragen oproept: want als God alles in zijn hand heeft, waarom gebeurt er dan zoveel verschrikkelijks in deze wereld? Waarom worden onschuldige kinderen (en volwassenen) dan de dupe van ruzies tussen politici, etc.

Een antwoord hierop heb ik niet. Toch vertrouw ik er op, want hoe kun je ook anders, dat God de wereld in zijn hand heeft. Dat geen veertje te licht is, geen haartje te fijn, om opgenomen te worden in Gods liefde.

Eén reactie

  1. Volgens mij heeft God niet alles in zijn hand, maar houdt hij alles in zijn hand. Het verschil is maar één woord (heeft/houdt) maar de betekenis wordt daardoor heel anders. God is daarin niet verantwoordelijk voor alles wat er gebeurt, maar wil bij ons zijn, op wat voor manier ook, als we het moeilijk hebben.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.