Jammer dat ik niets over Jezus hoorde

Geplaatst door

Wanneer je als lekenpreker in verschillende kerken komt, dan krijg je ook te maken met verschillende gebruiken en gewoontes. Dat is helemaal niet erg, en vind ik juist wel leuk. Vooral omdat je juist door die verschillen nieuwe dingen leert, of weer stil moet staan bij waarom jij dingen ‘op die manier doet’. Het betekent echter ook dat andere mensen om moeten kunnen gaan met het feit dat jij dingen anders doet. Vandaag een blogje over één van de verschillen die ik tegenkwam. 

Zoals jullie weten ben ik afgelopen zomer op het Doopsgezind Wereldcongres in Harrisburg, Pennsylvania geweest. Eenmaal terug begon direct het preekseizoen weer voor mij. Een week nadat we aankwamen op Schiphol stond ik dan ook weer (deze keer in een samenwerking met mijn moeder) voor een gemeente. Omdat we nog vol zaten van alle ervaringen op het congres, besloten we een dienst te maken met als thema ‘terugkomen met God’. Dit in een soort navolging op het thema van het wereldcongres ‘gaan met God’.

De dienst ging over de verschillende beelden die mensen van God kunnen hebben, en hoe je hier dan in je dagelijkse leven mee omgaat. Welk beeld van God je ook hebt, het is bepalend voor de manier waarop je met tegenslag, met geluk en andere zaken in het leven omgaat. De overdenking hadden we gekoppeld aan het lied ‘nothing is lost on the breath of God’ (maandag hierover meer), en – omdat het maar een dienst van een half uur was – omvatte deze verder niet veel meer dan een gebed, psalm uit het liedboek, lezing van psalm 23, en een zegen. Aan het einde van de dienst gaven we de bezoekers een hand, en naast veel complimenten kregen we ook het commentaar: “Jammer dat ik niets over Jezus heb gehoord”.

Jammer dat ik niets over Jezus heb gehoord. Hier moest ik even over nadenken. Hadden wij niets over Jezus gezegd? Nee, dat hadden we inderdaad niet gedaan. Het was een dienst over terugkomen met God, en daar hadden we ook de liederen, lezing en gebeden op aangesloten. Ik had er überhaupt niet eens over nagedacht dat het voor vele Christelijke kerken essentieel is om elke zondag over Jezus, zijn leven en zijn werken te horen. Voor mij is God en zijn plan met de wereld minstens zo belangrijk, dus als je dan een keer een dienst over God maakt, dan hoeft hier niet perse Jezus bij gehaald te worden.

Hoewel ik eerst een beetje chagrijnig werd van de opmerking – ‘wat maakt dat nou weer uit’ – heb ik hier later nog wel verder over doorgedacht. Waarom vond deze meneer het zo erg om een keer niets over Jezus te horen? Kon hij niet zo goed met het begrip God uit de voeten? Is zijn geloof volledig gebaseerd op het voorbeeld van Jezus? En waarom is voor mij God dan juist wel zo belangrijk? Ik heb niet op al deze vragen een antwoord, en dat hoeft ook niet. Maar wat ik wel leuk vind is dat één zo’n kleine opmerking ervoor kan zorgen dat ik nog een week met van die vraagstukken bezig ben, en dat het heeft geleid tot vele leuke en interessante gesprekken met mensen om mij heen.

En jullie? Vinden jullie het belangrijk om elke zondag iets over Jezus te horen in de kerk? Of is het ook prima als een dienst volledig is gewijd aan God? Ga je überhaupt vaak nog naar een kerk op zondag? Of is het voldoende om het geloof via andere bronnen (internet, televisie) te beleven? Let me know!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.