Rot op naar je eigen land!

Geplaatst door

De afgelopen week werd er veel gesproken over het programma ‘rot op naar je eigen land’. Een programma waarin zes tegenstanders van het Nederlandse vluchtelingenbeleid – quote: “ze moeten al die vluchtelingen op een eiland zetten, met een koepel eroverheen en de sleutel weggooien”, de (omgekeerde) vluchtroute van enkele vluchtelingen zouden moeten ondergaan.

Ik zal u eerlijk bekennen, het programma trok mij eigenlijk compleet niet aan, maar werd door de vele commentaren toch nieuwsgierig. Omdat ik gisteravond niet zoveel te doen had, heb ik uiteindelijk toch maar alle afleveringen teruggekeken.

Ten eerste wil ik wel zeggen: kom op mensen, het hele concept slaat natuurlijk nergens op. Het is voor deze zes Nederlanders qua angst, onzekerheid en verschrikkelijkheid nog niet eens 10 procent gelijk aan wat vluchtelingen naar Nederland toe daadwerkelijk mee maken. Maar goed, dat gezegd hebbende.

Wat mij vooral opviel aan het programma waren de wisselende reacties op de omstandigheden. Waar ik de naïeve hoop had dat mensen wel van standpunt zouden veranderen, bleef echter Willek bij haar standpunt dat het vluchtelingenprobleem ons niet aangaat. Zelfs toen zij in gesprek kwam met een moeder en kind die eten uit een vuilnisbak moesten halen om te overleven, bleef ze bij haar punt. Ze besloot zelfs om uit het programma te stappen, zonder van mening veranderen. Ik snap dat niet.

In tegenstelling tot deze reactie was daar dan wel Sandra, die al vlot van haar opinie terugkwam, en haar strikte mening over het vreemdelingenbeleid herzag. Aan het eind van de laatste aflevering zien we ook dat de andere deelnemers een enigszins milder standpunt hebben ingenomen. Dit herstelde toch nog enigszins mijn geloof in de mensheid.

Ik hoop dat naar aanleiding van dit programma, meer mensen een andere opinie krijgen aangaande het vluchtelingenbeleid. Natuurlijk begrijp ik ook dat wij niet alle vluchtelingen op de wereld kunnen opvangen, ook onze middelen zijn uiteindelijk beperkt. Toch denk ik dat wij ons uiterste best moeten doen, voor zoveel mogelijk mensen een plek te vinden.

Dit komt ook naar voren uit de bijbel. In diverse teksten staat dat de vreemdeling een naaste zou moeten zijn in ons midden, iemand die het recht heeft op onderdak, kleding en bescherming. Daarnaast staat in de bijbel dat deze ‘vreemdeling’ ook recht heeft op zijn eigen normen en waarden, zijn eigen geloof, mits deze niet in strijd zijn met de regelgeving van het gastland. Tot slot lezen wij onder meer in Deuteronomium dat we zelf ook vreemdelingen zijn op deze aarde. Ook wij hebben dit land, ons plekje maar gekregen. Onze bezittingen, onze grond moeten wij dan ook zonder protesteren met elkaar zien te delen.

Toch is het goed opvangen van vluchtelingen niet perse een kerkelijke taak. Ik ben er stellig van overtuigd dat dit een taak is van mensen onder elkaar. Wanneer ik uit mijn land zou moeten vluchten vanwege politieke of culturele redenen, dan zou ik ook heel graag ergens worden opgenomen, en een veilige plek toegewezen krijgen. U niet?

Daarom vandaag een beetje een moraliserende boodschap: kom op voor de vluchtelingen in uw omgeving, probeer een plekje voor ze te vinden, probeer ze te helpen. Want, wat je voor de minsten onder ons doet, zult u ook voor hem hebben gedaan. En wanneer u zelf ooit onverhoopt voor een dergelijke situatie zou komen te staan, zal er hopelijk ook iemand voor uw rechten op komen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *