Een pelgrimage van gerechtigheid en vrede (1)

Geplaatst door

Het afgelopen weekend vond een voor Nederland unieke gebeurtenis plaats. In een eenvoudige groepsaccommodatie te Amersfoort kwamen jongeren van een groot deel van de christelijke stromingen in Nederland samen. Ik had het geluk om hier bij te mogen zijn als representant van de Doopsgezinde Kerk Nederland. Op het weekend bespraken wij wat we (samen) konden doen als praktische invulling van het project ‘een pelgrimage van gerechtigheid en vrede’ van de wereldraad van kerken.

Maar het weekend was meer dan dat. Het vormde tevens een mogelijkheid voor ons als jongeren om op ongedwongen wijze met elkaar in gesprek te gaan over het geloof. Wat betekent het geloof voor ons, op basis van welke waarden staan wij in dat geloof. Hebben we zelf voor deze geloofsbeleving gekozen? Of komt dit doordat we van geboorte af aan al binnen dezelfde kerk zijn betrokken.

Zo sprak ik op het weekend met een jongen uit Twente, die een aantal jaar terug op basis van een religieuze ervaring zelf had gekozen voor de Syrisch Orthodoxe kerk. Heb ik doop – en belijdeniskeuzes gedeeld met een actief lid van de Rooms Katholieke kerk, en een tof (groeps)gesprek gevoerd met een meisje dat vroeger lid was van de kerk van het Leger des Heils, maar zich nu voornamelijk thuis voelt binnen de Evangelische kerk. En zo kan ik nog wel even doorgaan, want de variatie in geloofsbeleving was eindeloos.

Het weekend begon met een zoektocht naar de theoretisch invulling van het begrip pelgrimage. Wat verstaan wij hieronder, is het een goed begrip om jongeren mee aan te spreken? En wat willen met deze pelgrimage naar gerechtigheid en vrede bereiken? Waar staat deze pelgrimage voor ons voor. Uit de gesprekken kwam al snel naar voren dat deze pelgrimage niet staat voor het uiteindelijke doel, maar dat de pelgrimage zelf al onderdeel van het doel vormt. Door samen op weg te zijn naar gerechtigheid wordt dit doel al deels bewaarheid.

Een pelgrimage betekende bovendien, zo bleek uit de discussie, dat je de onzekerheid en het ‘niet weten’ moet aangaan. In veel gevallen is een pelgrimage een tocht van vertrouwen. Het gaat om een bereidheid op weg te gaan, om tradities achter te laten. Pelgrimeren voor gerechtigheid en vrede betekent dat je een open oor biedt aan de mensen met wie je op weg gaat. Wat zijn hun ideeën, waar staan zij voor, en kun je daar zelf ook nog wat mee. Het gaat tijdens deze pelgrimstocht niet om het ontdekken van nieuwe landschappen, maar het kijken met nieuwe ogen (M. Proust).

Vervolgens leerden wij meer over de achtergrond van de thematiek zoals deze binnen de Raad van Kerken was uitgelegd. Voor hen betekent deze pelgrimage een zoeken van eenheid en spiritualiteit samen. Elkaar vinden en voeden, ook in de verschillen. Dit is ook de meerwaarde van de Raad van Kerken in de wereld: dat zij ondanks verschillen met elkaar op blijven trekken. Hiervoor is het nodig dat mensen diep naar elkaar luisteren, door blijven vragen, en niet direct met oplossingen komen aanzetten. We moeten accepteren dat onze logica niet alles oplost, dat onze logica niet de enige is.

Mooie woorden, mooie gedachten, maar dat dit in praktijk moeilijk is bleek ook al tijdens de plenaire groepsgesprekken wanneer het gaat over waarheid. Eén van de deelnemers stelt namelijk dat het bij een pelgrimage belangrijk is om ook de input van andere (niet-Christelijke) religies mee te nemen, omdat er op deze wereld meerdere waarheden bestaan. Hierop vraagt één van de andere deelnemers of zij dan wel meerwaarde hecht aan het Christelijk geloof, of dat de waarheden gelijk aan elkaar zijn. In de discussie blijkt dat de helft van de deelnemers de christelijke waarheid gelijk stelt aan die van andere religies, terwijl de andere helft toch wel vindt dat de christelijke waarheid toch niet iets sterker is.

Een pelgrimage van gerechtigheid en vrede, een zoektocht naar eenheid, een zoektocht naar samen leven in een tijd en wereld van verschil. Of, zoals het tijdens het programma zo mooi werd gezegd: “Er voor zorgen dat mijn kleinkinderen samen kunnen spelen met de kleinkinderen van IS strijders”. Met het weekend is hier al een goed begin mee gemaakt, maar er blijkt nog een heleboel werk te blijven bestaan. Niet alleen tussen gelovigen van de diverse religies binnen Nederland, of de wereld.. ook tussen Christelijke stromingen bestaat een wereld van verschil.

Ik geloof dat we door deze verschillen te erkennen, ze bespreekbaar te maken, en van elkaar te accepteren, we de pelgrimstocht van gerechtigheid en vrede een stukje dichterbij brengen. De komende jaren zullen vanuit de diverse (gezamenlijke) christelijke stromingen en organisaties dan ook diverse activiteiten worden georganiseerd om de tocht op gang te helpen. Hierbij zijn niet alleen christenen de doelgroep: iedereen die staat voor een vreedzame samenleving en hier een praktische invulling aan wil geven wordt van harte uitgenodigd om deel te nemen. Doen jullie mee?

 

Eén reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.